dinsdag 12 december 2017

Eentje is geentje!

En zo rolde er dus nog een tweede Tatanne van de naaimachine. Nu ja, een tweede ... eigenlijk is het een eerste. Want toen ik met Katrien af sprak om deze tas als swap te gaan maken, wilde ik die eigenlijk toch eerst wel even testen. Als toch nog redelijk onervaren naaister, is een nieuw project toch altijd nog wel een uitdaging. En dan al helemaal als het als cadeau is. 

Uit de massale stoffenvoorraad die ik van iemand kreeg een stofje uitgezocht om mee aan de slag te gaan. Ik vond het ruitje wel leuk, maar bij nader inzien was dat als proefstofje toch niet zo'n geweldige keuze. Vooral niet omdat het bovendien ook nog een stof is waar behoorlijk wat 'rek' in zat. Het gepuzzel begon al bij het snijden van de patroondelen. Het is immers wel leuk als er toch een zekere continuïteit in de lijnen zit. En op zich is het ook redelijk goed gelukt ... alleen bij de dragers ben ik dan toch een beetje de mist in gegaan. Beginnersfoutje zullen we maar zeggen ;)

Door omstandigheden ben ik er dan toch niet toegekomen de tas af te werken. Maar aangezien de stof al geknipt was, ben ik terug achter de naaimachine gekropen en zie hier het resultaat.

Ondertussen heb ik mijn gekregen Tatanne al enkele weken in gebruik en heb dan ook al enkele aanpassingen gemaakt aan deze tas. De Tatanne is een soepele tas maar naar mijn idee net iets te groot voor dit soort handtas. Ik heb deze dus iets kleiner gemaakt. Daarnaast heb ik ook nog een binnenvakje toegevoegd, toch altijd wel handig om bijvoorbeeld een gsm of iets anders kleins weg te steken. Bij een volgend exemplaar, want dit was zeker nog niet de laatste, zet ik ook twee magneetsluitingen op de binnenflap zodat de tas toch iets meer gesloten is.

Voor de stof dook ik in de enorme voorraad die ik van Ingeborg kreeg. Haar mama had altijd heel veel genaaid maar nu lukt dat helaas niet meer. Ze wilde dat haar stoffen goed terecht kwamen en zo kreeg ik van haar een echt reuze grote voorraad prachtige stoffen.

Helaas kreeg ik gisteren slecht nieuws. Ingeborg liet me weten dat haar lieve mama niet meer onder ons is. Langs deze weg ook nog eens heel veel sterkte voor heel de familie en hoewel ik haar nooit echt gekend heb, zal ik jouw mama toch altijd nog in mijn hart meedragen <3

Patroon: Tatanne uit het boek "De tas van Annelies"




maandag 4 december 2017

De reizende haakster


Twee hobbies die perfect te combineren zijn ... reizen en haken. En terwijl we deze zomer door Frankrijk, Duitsland en Nederland trokken, zijn er dus aardig wat metertjes haakgaren verslonden.
De heerlijke "whirls" van Scheepjes zijn zo wat het ideale garen om mee te nemen. Eén bol = één project, dus weinig rommeltjes om mee te nemen ... niet onbelangrijk als je met de camper rondtrekt.
Mijn eerste project werd de Taivas sjaal, een patroon van Jasmin Rasanen (gratis download bij Ravelry)

Maar ergens onderweg ging het fout.
En toen ik halverwege zat begon de sjaal zoooo hard te krullen en bekken te trekken en dat ik de hele boel maar weer uitgetrokken heb. En dat terwijl ik er al zo veel uren op gezwoegd en gezucht had. De Taivas bleek niet het ideale patroon om te haken als je ondertussen ook nog moet navigeren, rondkijken, genieten van de omgeving ....

Dus dan maar opnieuw begonnen. Deze keer met een aangepaste versie van de Taiga sjaal van Mijo Crochet (hier gratis te downloaden). De Taiga is eigenlijk een echte basic sjaal, eenvoudig patroon, geen telwerk. Ideaal dus als je er niet voor de volle 100% met je aandacht kan bij blijven ;)

Ondertussen was ik ook al tot de vaststelling gekomen dat ik de overgang van het grijs naar het bordeaux in deze whirl toch niet zo geweldig vond en ben ik dan maar aan de buitenkant van de bol begonnen. En de Taiga werd een succes. Ik heb een heel erg leuke bordeauxkleurige fleecejas voor de winter waar deze sjaal perfect zou bij passen .... zo had ik tenminste toch gedacht ... maar dochterlief dacht daar anders over en nog voor ik goed en wel thuis was en de eerste wasjes gedraaid had, was de sjaal al verdwenen :) Er staat dus nog een nieuw exemplaar op de to do - lijst.

Maar nu bleef er natuurlijk nog altijd die halve bol grijs over. Alle moed dan maar weer samen geraapt en toch maar weer aan de slag met de Taivas sjaal (Ravelry - Jasmin Rasanen).

Gelukkig bleek al snel dat ik tijdens het rondkijken en kaartlezen toch ergens een rij versprongen was waardoor natuurlijk het geheel totaal niet meer klopte (en ik maar sakkeren op dat 'slechte' patroon *bloos*). En zo wordt het project waar ik bijna alle hoop voor had opgegeven, toch nog een mooie sjaal ... hopelijk kom ik nu nog toe met het garen :)


zondag 26 november 2017

Een beproefd modelleke

De "Odettejes-hype" is dan misschien wel weer overgewaaid, maar ik vind het tot nu toe nog steeds hét model bij uitstek om t-shirtjes uit paneelstoffen van te maken. Toen ik een tijdje terug bij Kirsten  van Stoffenheide op de winkel was, zag ik deze prachtige french terry van Polytex (de snow forest glitter). 

Meestal ben ik wel niet zo voor al die glitter en bling bling, maar als accentjes vind ik ze in dit geval wel heel erg leuk. Mouw deze keer niet omgeslagen, het is tenslotte bijna winter, maar verder ben ik wel trouw gebleven aan het patroon. 

vrijdag 10 november 2017

Blog-swap-challenge: De Tatanne Tas

Er zijn zo van die momenten dat je, heel overmoedig, je opgeeft om een of ander ding te doen. En het overkomt mij niet vaak, maar deze keer was ik er toch niet helemaal gerust in.
Toen Davina enkele weken terug op haar FB-pagina een blogswap aankondigde had ik meteen zoiets van "ja! ik doen mee!". We zouden twee aan twee gekoppeld worden en dan onderling verdere afspraken maken. So far, so good.

Enkele dagen later kreeg ik dan mijn swapmaatje toegewezen .... Katrien van Katrienette .... en toen sloeg de paniek een beetje toe. Katrien is in mijn ogen (en nu gaat ze zeggen 'dat is niet waar' maar ik vind van wel) een top-naaister. Ze maakt de mooiste creaties en tot in de puntjes afgewerkt. Kijk maar eens rond op haar blog. Je zal wel zien dat ik geen woord te veel gezegd heb.

Het was voor allebei de eerste keer dat we aan zo een swapchallenge mee deden. Eerst werd er even afgetoetst wat de een en de ander zag zitten en al gauw kwamen we uit bij een tas. Kleding met een bijbehorende pasronde zagen we geen van beiden echt zitten en omdat ik nogal een tic heb voor tassen en Katrien toch ook wel een beetje ;) was de keuze eigenlijk snel gemaakt. Katrien koos het boek (De tas van Annelies) ik het model (de Tatanne), we maakten enkele afspraken over de stofkeuze en we konden beginnen.

Nog nooit was ik zo zenuwachtig!

Gelijk 's maandags naar de bib het boek gaan bestellen en enkele dagen later aan de slag met een proefmodel.... in een ruitjesstof ....meteen weeral van geleerd dat een tas maken met schuine lijnen erin geen goed idee is in een ruitjesstof :) Blij dat ik dus aan een proefstuk begonnen ben. Nu had ik immers nog tijd zat om het echte exemplaar rustig te kunnen maken. Werken tegen een deadline is niet echt mijn ding.

Maar toen ging het mis. Eliene kwam in het ziekenhuis terecht, eerst hier om de hoek, maar na enkele dagen werd ze overgebracht naar Leuven. Dus daar ging mijn naaitijd. De uren en dagen tikten voorbij zonder dat er ook maar sprake was van naaien. Gelukkig mochten we dan enkele dagen geleden terug naar huis en kon ik, na eerst thuis een en ander te regelen, toch op de valreep nog aan mijn tas beginnen...vechtend tegen een deadline :(

Maar het stuk al een eerste keer (gedeeltelijk) gemaakt te hebben, scheelt wel. De onduidelijkheden uit het boek had ik al 'uitgevogeld', een tweede keer patroondelen snijden gaat precies ook veel vlotter,... enfin, dat viel al bij al toch goed mee.

Katrien gaf aan dat ze van grijs hield, dus koos ik voor een lichtgrijze wollen stof met hier en daar een accentje met zilvergrijs paspel en een zacht mint-kleurige voering.



In het boek wordt aangegeven dat je geen versteviging gebruikt en ik moet toegeven, voor de voeringstof viel me dat heel goed mee. Alleen had de bodem wel wat versteviging kunnen gebruiken. Jammer dat ze dat in het boek niet vermelden. Ik vind de tas op zich heel mooi en de speelse strikjes aan de zijkant maken dat het ook een fris en pittig modelletje is, maar dat beetje extra in de bodem zou er een top tas van maken. En laat Katrien daar nu net aan gedacht hebben. De tas die ik van haar kreeg, is voorzien van een verstevigde bodem. Ik moet haar zeker nog vragen hoe ze dat juist gedaan heeft ;)



Lieve Katrien, dankjewel voor de prachtige tas! Ik ben er echt super blij mee en ze gaat zeker heel veel gebruikt worden.
Lieve Davina, ook voor jou een dankjewel voor het organiseren van deze swap. Ik ben flink over mijn grenzen moeten gaan en ben nu oooh zo blij dat ik dat heb gedaan.

Kort samengevat: een geslaagde swap!











Natuurlijk waren er meer dames die meededen met deze swap, hun 'avonturen' lees je hier:



donderdag 19 oktober 2017

The Bionic Gearbag ... versie 1.0

Al lang speel ik met het idee om de Bionic Gearbag een keertje te maken, maar tot nu toe ontbrak de moed me eigenlijk altijd een beetje. Tot ik laatst tijdens de Sewing Day van Wilwarin Couture kennis maakte met Cindy van Mamacin en zag hoe handig zo'n ding eigenlijk wel is. Cindy maakte weliswaar de Sewing Bag van QuiltessaNatalie, maar in grote lijnen was het vergelijkbaar. Rechtzetting, de sewing bag is eigenlijk nog praktischer ;)

Maar omdat ik het patroon van de Bionic Gearbag al had liggen, ben ik eerst daar maar eens mee aan de slag gegaan. En tatatadaaaa ..... daar is ie dan.


Niet helemaal volgens patroon - niet perfect afgewerkt - hier en daar wat foutjes en op het einde zelfs in alle enthousiasme vergeten om biais aan de bovenkant tas en rits te stikken, maar hij is af en perfect bruikbaar. En op zich is het ook niet echt een drama dat hij niet perfect is. Ik heb ondertussen al heel wat dingen bedacht die ik in een volgende versie wil veranderen. Zoals: ik wil onder andere een verdeling innaaien waar ik mijn machinenaalden kan achter steken. Op de voorflap komt elastiek waar ik of spoeltjes of klosjes garen kan insteken (of nog iets anders, het idee moet nog wat rijpen ). In de volgende versie komt nog een vakje extra en wil ik de ritszakjes los hebben onderaan zoals bij het model van Quiltessa. Deze was dus een goede oefening ... op naar het echte werk ... als ik ooit eens tijd heb ;)
En voor wie nog twijfelt of zo een naaitas (of what ever) nu handig is, kijk eens wat je er allemaal in kwijt kan ....


De volledige inhoud van deze naaibak zit erin incl. nog wat extra's. Ik heb nu (denk ik) eindelijk alles bij mekaar :)




donderdag 12 oktober 2017

Frullewerkskes

Eigenlijk had ik het kunnen weten, de silhouette en ik, wij zouden nooit echte dikke vriendjes worden. Een hoofd vol ideeën, maar die uitvoeren met de silhouette (en dito software) is vaak een brug te ver. Maar af en toe, zet ik me dan vol goede moed toch weer eens achter de computer en ga aan de slag met het ding.
Meestal eindigt het dan met heel veel frustraties en een project dat mee in de 'wil ik ooit maken' map op pinterst verdwijnt. Maar deze keer had ik een goede reden om vol te houden. 

Manlief liet, op de dag van zijn verjaardag, weten dat hij voor zijn bed op het werk - ja, ja, er zijn zo van die jobs waar je lekker kan liggen slapen ;)  - een kussenrol wilde. De nieuwe slaapkamers zijn niet zo geweldig geconstrueerd en zijn hoofdkussen valt altijd achter het bed. 
Ik had die dag helemaal geen plannen, dus meteen de naaimachine uitgehaald en  van oude gordijnstof meteen een rol gemaakt. Tot zo ver ging alles goed. Toepasselijke quote  gezocht, leuk lettertype gekozen, en ja hoor, het ging precies allemaal van zelf. Voor een keer niet vergeten om de tekst te spiegelen, meteen de juiste snij-instellingen gekozen ... alles liep van een leien dakje.
Nu nog snel even de tekst op het kussen strijken .... hahaha, ja, dat had ik gedacht. Na een volledige rol flex opgesneden te hebben en tientallen strijkpogingen nog steeds geen resultaat. Bovendien was er dan uiteindelijk toch ergens 1 stuk van een letter aan de kussenrol blijven kleven, dus was uiteindelijk de kussenrol ook nog "om zeep".

Helemaal ten einde raad dan maar in de verschillende FB-groepen een oproepje gezet. Twee mogelijkheden die ik nog niet getest had waren om een andere flex te gebruiken en een ander strijkijzer. Lag het nu aan de flex of aan het strijkijzer ... dat test ik een volgende keer wel weer eens uit maar een ding is zeker deze keer lukte het wel. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar toen manlief van het werk thuis kwam, stond er toch nog een extra cadeautje te wachten :) 

Verder maakte ik vorige week tijdens de "sew along" van Schoten Stikt! ook dit plezante juwelenbuideltje nog. Een klein tussendoortje, maar misschien al wel een leuk dingetje voor onder de kerstboom ...

zondag 8 oktober 2017

Amigurumidag 2017

Gisteren was het dan zo ver: de amigurumidag 2017 van Echtstudio. 
De vorige jaren er altijd naast gegrepen, maar omdat we nu toch in Hellevoetsluis moesten zijn, kon ik met een het nuttige aan het aangename combineren. Hierbij een kleine foto-impressie van al het leuks dat er te zien was .... 

En ja hoor, zelfs een boek gesigneerd door "the one and only Den Dennis" :p



De monsters van Joke Vermeiren en zoveel meer leuks om te bewonderen ....























En last but not least ... een deeltje van de vangst :p