vrijdag 10 november 2017

Blog-swap-challenge: De Tatanne Tas

Er zijn zo van die momenten dat je, heel overmoedig, je opgeeft om een of ander ding te doen. En het overkomt mij niet vaak, maar deze keer was ik er toch niet helemaal gerust in.
Toen Davina enkele weken terug op haar FB-pagina een blogswap aankondigde had ik meteen zoiets van "ja! ik doen mee!". We zouden twee aan twee gekoppeld worden en dan onderling verdere afspraken maken. So far, so good.

Enkele dagen later kreeg ik dan mijn swapmaatje toegewezen .... Katrien van Katrienette .... en toen sloeg de paniek een beetje toe. Katrien is in mijn ogen (en nu gaat ze zeggen 'dat is niet waar' maar ik vind van wel) een top-naaister. Ze maakt de mooiste creaties en tot in de puntjes afgewerkt. Kijk maar eens rond op haar blog. Je zal wel zien dat ik geen woord te veel gezegd heb.

Het was voor allebei de eerste keer dat we aan zo een swapchallenge mee deden. Eerst werd er even afgetoetst wat de een en de ander zag zitten en al gauw kwamen we uit bij een tas. Kleding met een bijbehorende pasronde zagen we geen van beiden echt zitten en omdat ik nogal een tic heb voor tassen en Katrien toch ook wel een beetje ;) was de keuze eigenlijk snel gemaakt. Katrien koos het boek (De tas van Annelies) ik het model (de Tatanne), we maakten enkele afspraken over de stofkeuze en we konden beginnen.

Nog nooit was ik zo zenuwachtig!

Gelijk 's maandags naar de bib het boek gaan bestellen en enkele dagen later aan de slag met een proefmodel.... in een ruitjesstof ....meteen weeral van geleerd dat een tas maken met schuine lijnen erin geen goed idee is in een ruitjesstof :) Blij dat ik dus aan een proefstuk begonnen ben. Nu had ik immers nog tijd zat om het echte exemplaar rustig te kunnen maken. Werken tegen een deadline is niet echt mijn ding.

Maar toen ging het mis. Eliene kwam in het ziekenhuis terecht, eerst hier om de hoek, maar na enkele dagen werd ze overgebracht naar Leuven. Dus daar ging mijn naaitijd. De uren en dagen tikten voorbij zonder dat er ook maar sprake was van naaien. Gelukkig mochten we dan enkele dagen geleden terug naar huis en kon ik, na eerst thuis een en ander te regelen, toch op de valreep nog aan mijn tas beginnen...vechtend tegen een deadline :(

Maar het stuk al een eerste keer (gedeeltelijk) gemaakt te hebben, scheelt wel. De onduidelijkheden uit het boek had ik al 'uitgevogeld', een tweede keer patroondelen snijden gaat precies ook veel vlotter,... enfin, dat viel al bij al toch goed mee.

Katrien gaf aan dat ze van grijs hield, dus koos ik voor een lichtgrijze wollen stof met hier en daar een accentje met zilvergrijs paspel en een zacht mint-kleurige voering.



In het boek wordt aangegeven dat je geen versteviging gebruikt en ik moet toegeven, voor de voeringstof viel me dat heel goed mee. Alleen had de bodem wel wat versteviging kunnen gebruiken. Jammer dat ze dat in het boek niet vermelden. Ik vind de tas op zich heel mooi en de speelse strikjes aan de zijkant maken dat het ook een fris en pittig modelletje is, maar dat beetje extra in de bodem zou er een top tas van maken. En laat Katrien daar nu net aan gedacht hebben. De tas die ik van haar kreeg, is voorzien van een verstevigde bodem. Ik moet haar zeker nog vragen hoe ze dat juist gedaan heeft ;)



Lieve Katrien, dankjewel voor de prachtige tas! Ik ben er echt super blij mee en ze gaat zeker heel veel gebruikt worden.
Lieve Davina, ook voor jou een dankjewel voor het organiseren van deze swap. Ik ben flink over mijn grenzen moeten gaan en ben nu oooh zo blij dat ik dat heb gedaan.

Kort samengevat: een geslaagde swap!











Natuurlijk waren er meer dames die meededen met deze swap, hun 'avonturen' lees je hier:



donderdag 19 oktober 2017

The Bionic Gearbag ... versie 1.0

Al lang speel ik met het idee om de Bionic Gearbag een keertje te maken, maar tot nu toe ontbrak de moed me eigenlijk altijd een beetje. Tot ik laatst tijdens de Sewing Day van Wilwarin Couture kennis maakte met Cindy van Mamacin en zag hoe handig zo'n ding eigenlijk wel is. Cindy maakte weliswaar de Sewing Bag van QuiltessaNatalie, maar in grote lijnen was het vergelijkbaar. Rechtzetting, de sewing bag is eigenlijk nog praktischer ;)

Maar omdat ik het patroon van de Bionic Gearbag al had liggen, ben ik eerst daar maar eens mee aan de slag gegaan. En tatatadaaaa ..... daar is ie dan.


Niet helemaal volgens patroon - niet perfect afgewerkt - hier en daar wat foutjes en op het einde zelfs in alle enthousiasme vergeten om biais aan de bovenkant tas en rits te stikken, maar hij is af en perfect bruikbaar. En op zich is het ook niet echt een drama dat hij niet perfect is. Ik heb ondertussen al heel wat dingen bedacht die ik in een volgende versie wil veranderen. Zoals: ik wil onder andere een verdeling innaaien waar ik mijn machinenaalden kan achter steken. Op de voorflap komt elastiek waar ik of spoeltjes of klosjes garen kan insteken (of nog iets anders, het idee moet nog wat rijpen ). In de volgende versie komt nog een vakje extra en wil ik de ritszakjes los hebben onderaan zoals bij het model van Quiltessa. Deze was dus een goede oefening ... op naar het echte werk ... als ik ooit eens tijd heb ;)
En voor wie nog twijfelt of zo een naaitas (of what ever) nu handig is, kijk eens wat je er allemaal in kwijt kan ....


De volledige inhoud van deze naaibak zit erin incl. nog wat extra's. Ik heb nu (denk ik) eindelijk alles bij mekaar :)




donderdag 12 oktober 2017

Frullewerkskes

Eigenlijk had ik het kunnen weten, de silhouette en ik, wij zouden nooit echte dikke vriendjes worden. Een hoofd vol ideeën, maar die uitvoeren met de silhouette (en dito software) is vaak een brug te ver. Maar af en toe, zet ik me dan vol goede moed toch weer eens achter de computer en ga aan de slag met het ding.
Meestal eindigt het dan met heel veel frustraties en een project dat mee in de 'wil ik ooit maken' map op pinterst verdwijnt. Maar deze keer had ik een goede reden om vol te houden. 

Manlief liet, op de dag van zijn verjaardag, weten dat hij voor zijn bed op het werk - ja, ja, er zijn zo van die jobs waar je lekker kan liggen slapen ;)  - een kussenrol wilde. De nieuwe slaapkamers zijn niet zo geweldig geconstrueerd en zijn hoofdkussen valt altijd achter het bed. 
Ik had die dag helemaal geen plannen, dus meteen de naaimachine uitgehaald en  van oude gordijnstof meteen een rol gemaakt. Tot zo ver ging alles goed. Toepasselijke quote  gezocht, leuk lettertype gekozen, en ja hoor, het ging precies allemaal van zelf. Voor een keer niet vergeten om de tekst te spiegelen, meteen de juiste snij-instellingen gekozen ... alles liep van een leien dakje.
Nu nog snel even de tekst op het kussen strijken .... hahaha, ja, dat had ik gedacht. Na een volledige rol flex opgesneden te hebben en tientallen strijkpogingen nog steeds geen resultaat. Bovendien was er dan uiteindelijk toch ergens 1 stuk van een letter aan de kussenrol blijven kleven, dus was uiteindelijk de kussenrol ook nog "om zeep".

Helemaal ten einde raad dan maar in de verschillende FB-groepen een oproepje gezet. Twee mogelijkheden die ik nog niet getest had waren om een andere flex te gebruiken en een ander strijkijzer. Lag het nu aan de flex of aan het strijkijzer ... dat test ik een volgende keer wel weer eens uit maar een ding is zeker deze keer lukte het wel. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar toen manlief van het werk thuis kwam, stond er toch nog een extra cadeautje te wachten :) 

Verder maakte ik vorige week tijdens de "sew along" van Schoten Stikt! ook dit plezante juwelenbuideltje nog. Een klein tussendoortje, maar misschien al wel een leuk dingetje voor onder de kerstboom ...

zondag 8 oktober 2017

Amigurumidag 2017

Gisteren was het dan zo ver: de amigurumidag 2017 van Echtstudio. 
De vorige jaren er altijd naast gegrepen, maar omdat we nu toch in Hellevoetsluis moesten zijn, kon ik met een het nuttige aan het aangename combineren. Hierbij een kleine foto-impressie van al het leuks dat er te zien was .... 

En ja hoor, zelfs een boek gesigneerd door "the one and only Den Dennis" :p



De monsters van Joke Vermeiren en zoveel meer leuks om te bewonderen ....























En last but not least ... een deeltje van de vangst :p


dinsdag 3 oktober 2017

Voor alles is een eerste keer!

En als nieuweling in het naaiwereldje zijn er eigenlijk nog wel best heel veel eerste keren. Maar naaien voor de zoon, dat vond ik nu toch echt wel een uitdaging.

Niet op gebied van het naaien zelf, maar dan eerder de stofkeuze en de vraag 'gaat hij het überhaupt wel goed vinden'. Want 't is natuurlijk niet allemaal zomaar goed en meneer ziet het ook niet zo echt zitten om zelf kleren (laat staan stof) te gaan kiezen.

Maar toen ik laatst bij Stoffenheide tegen dit leuke stofje van Poppy aanliep, dacht ik meteen aan mijn Star Wars-fan. En blijkbaar kon ik hem geen groter plezier doen dan met een 'space' t-shirt.
Veiligheidshalve nam ik een patroon van LMV, de Marlon, waarvan ik wist dat het hem zeker goed zou passen en ging ik aan de slag.

Om het t-shirt toch net iets anders te maken dan anders, heb ik ervoor gekozen om de zoompjes aan de armen binnenste buiten te draaien. De stof is eigenlijk aan beide kanten te gebruiken en zo zit er toch een klein detailke aan. Had ik er eerder aan gedacht, zou ik ook de halsbies omgedraaid gebruikt hebben, maar die stond er al aan ... een ideetje om te onthouden voor de volgende keer dus.

dinsdag 12 september 2017

Marine stijl



Al van kinds af heb ik altijd een zwak gehad voor donkerblauw en marine look. Jaren verplicht uniform bij de 'nonnekes' hebben daar niets aan veranderd. En ik was dan ook maar wat blij dat deze zomer blauw terug helemaal hip was :)

En toen het julinummer van La Maison Victor in de bus viel met een leuke marinelook jurk Solange, was ik helemaal verkocht. Hoewel de twijfel over de breedte strepen toch wel een hele tijd gespeeld heeft. Is er zo geen regeltje dat zegt dat je "never ever" breedte-strepen mag dragen...tenzij je in een maatje 36 past...

Enfin, na lang wikken en wegen en met een beetje overtuigingskracht van de verkoopster dan toch overstag gegaan en deze leuke french terry gekocht. De stof kostte niet de hoofdprijs, dus in
het slechtste geval, kon ik er nog een jurk voor Eliene van maken, mocht hij mij totaal niet staan.

Het werd een hele uitdaging. Voor de eerste keer een rits ingestikt in een jurk, voor de eerste keer zakken en een strepenstofje waarbij je dus elk foutje zou zien als een van de delen niet recht tegenover mekaar zouden liggen. Het knippen van de stof vond ik al een uitdaging!

Maar na het nodige gepruts en een paar kleine aanpassingen, kwam deze superleuke zomerjurk tot stand. Toegegeven, het project is nog voor verbetering vatbaar maar voor nu is het de ideale camping-outfit. Zalig stofje, hoeft niet gestreken te worden, perfect voor de vakantie.

En om de look helemaal 'af' te maken, heb ik ook nog een bijpassende sjaal gehaakt. Het garen, Whirl van Scheepjes, is een mengeling van 60% katoen en 40% acryl en er zit +/- 1000 meter op 1 bol. Net genoeg om de "Lost in time" sjaal van Mijo Crochet mee te haken. Een gratis patroon dat in vele talen vertaald werd. Om alles nog een beetje extra op te fleuren, heb ik er nog enkele leuke floshkes aan gemaakt, van de overschot van het garen met een fijn zilverdraadje (stikzijde van Gütermann) en enkele kralen.







dinsdag 29 augustus 2017

Have a "naais" weekend! En een "naais" give-away!

Altijd al zin gehad om eens een heel weekend ongestoord te kunnen werken aan al je naaiprojecten?
Niet telkens alles moeten opruimen, de klok in het oog houden omdat je nog moet koken, kids die op de achtergrond zitten te kibbelen, ......
Dan is dit de uitgelezen kans!
Van vrijdag 20 tot zondag 22 oktober kan je je helemaal komen uitleven op ons naaiweekend.

Waar: De Heibrand (Weihuis)- Westmalle
Wanneer: vrijdag 20 tot zondag 22 oktober
Voor wie: iedereen die door de naaimicrobe gebeten is: jong of oud, beginner of pro, man of vrouw,...
Kostprijs: 90€ (wellicht nog iets minder) incl. 2 overnachtingen, alle maaltijden EN wifi 😉


Meer info via
https://www.facebook.com/events/456470421405982/?ti=icl
of laat hieronder even een reactie na en dan krijg je eerstdaags een mailtje

En wat is dat van die "give-away" hoor ik je al denken.

Wel, na 2 jaar niet meer geblogd te hebben, besloot Blogger om mijn oude blog te archiveren en kreeg ik automatisch een nieuwe url. Om dit nieuwe blog wat op gang te zwengelen dus een leuke give-away. Iedereen, ongeacht of je mee op weekend gaat of niet, maakt kans op deze leuke give-away: een goodiebag met allerlei spulletjes die elke 'naaigekke' dame of heer wel kan gebruiken.

Wat moet je daarvoor doen?

- wordt volger van deze blog
- laat een reactie achter
- maak extra kans door deze post te delen op FB of IG en je vrienden/vriendinnen te taggen (gebruik de hashtags #haveanaaisweekend en #derodedraadvantantekaat zodat ik jouw post kan terug vinden)
- deelnamevoorwaarden: wonen in België of Nederland en min. 18 jaar zijn (of toestemming hebben van je ouders)

woensdag 2 augustus 2017

De Tamarillo top!

De Tamarillo top van Cherry Design (aka Juffrouw Kersjes) ... er is al heel veel over geblogd, geschreven, verteld, ..... en nee, ik blijf niet achterwege :)

Tijdens het naaiweekend had ik het geluk dat Sarah van C'est Saar er net eentje gemaakt had en ik 'm dus echt al eens kon passen. Wel leuk als je van tevoren al zeker bent over de maat en hoe ie er gaat uitzien. Na het weekend natuurlijk gelijk het gratis patroon gedownload, leuk stofje gekocht en meteen aan de slag gegaan. Omdat de top wel heeeeeeeeeeel erg lang uitviel, heb ik 'm meteen nog maar een klein stukje verlengd en er een zomerjurkje van gemaakt. Een handig vakantiejurkje. Ideaal voor kampeerders zoals wij. Effe door een sopje halen, op een kapstok laten drogen en hup even later kan je het jurkje weer aan ... perfect toch?

Na een eerste pasronde was ik wel even in paniek. Het patroon voorziet geen borstneep en ik had de indruk dat alles nogal wijd stond en ging gapen. Maar eens de bandjes er aan stonden (ik gebruikte gewoon wit jersey en geen boordstof - daarover zo meer) zag het er allemaal prima uit.

Alles viel netjes 'in de plooi' en het jurkje zit super comfortabel. Dit wordt beslist een patroontje dat nog heel vaak gaat gebruikt worden. Is het niet voor mezelf, dan beslist voor dochterlief, die is immers ook altijd wel te vinden voor wat nieuws in de kleerkast ;)

De bandjes

in plaats van boordstof te gebruiken, knipte ik bandjes van witte jersey, dat toch wel iets minder rekbaar is dan boordstof. Voor de halsuitsnijding heb ik 9 cm bijgeteld, wat prima bleek te zijn, voor de armen 6 cm en bij nader inzien had dat toch wel iets meer mogen zijn. Het is dus een beetje zoeken en proberen, maar voor deze keer zal het zo blijven. Volgende keer neem ik voor de armuitsnijding nog 2 cm extra.





maandag 17 juli 2017

#mysummer2017sewchallenge

In mijn eerste blogberichtje hier, schreef ik al even iets over de sewchallenge "wat is jouw grootste naaivrees?" die liep op het blog van Tinne (Naaisgerief). Mijn grootste vrees, tja, dat zijn er wel een paar ... Als beginnend naaister zijn er nog zo veel dingen die niet lukken of waar je zelfs niet eens durft aan te beginnen. En dan is zo'n challenge wel eens leuk. Het geeft net dat duwtje in de rug om er voor te gaan!

Een van mijn projecten van het afgelopen naaiweekend was de Dusty Top uit LMV (La Maison Victor). Het stofje had ik ooit eens gekocht voor een colorblocking t-shirt maar me dan uiteindelijk nooit aan gewaagd. En ondertussen ben ik ook niet meer zo'n fan van dat colorblocking gedoe. Dus lag het stofje daar maar te liggen. Zonde, want ik vond het echt wel super mooi. Maar helaas was het niet genoeg om veel andere dingen van te maken dan zo'n t-shirt. Behalve ... een top natuurlijk :)

En toen kwam ik dus uit bij deze Dusty top. Het leuke detail van de assymetrische schouder was meteen een succes. En op zich zat de basis ook nog best wel snel in mekaar. De uitleg voor de schouderplooien was heel duidelijk, daar dus al geen probleem. Maar toen kwam het, de afwerking van de armsgaten. Oh, oh, oh, wat een ramp. Ik heb gevochten met dat ding, het rond gedraaid langs alle kanten, bijna in een franse colère in het rond gezwierd .... pfff, echt niet mijn ding. Maar goed, ik had het min of meer in elkaar zitten en wilde toch al even passen. Je weet wel, jezelf ff wat goede moed inspreken enzo. Maar was dat even een misrekening!

De halsuitsnijding was echt veel te groot en draaiende bovendien naar buiten, eigenlijk ontbreken er ook borstnepen in het patroon, de armsgaten waren veel te diep uitgesneden en vooral ook veel te groot. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, de moed zakte in mijn schoenen en de tranen stonden dichter dan het lachen. Mijn mooie stofje waar ik zo zuinig op geweest was helemaal naar de vaantjes :'(

Samen met enkele naaidames werd het geheel bekeken en (af)gekeurd - nee hoor, ze waren heel lief en heel behulpzaam - en toen kwam Daphne met het idee om een plooi ter hoogte van de middenvoor te maken. Dat zou al wel een en ander verhelpen. In al mijn enthousiasme, gelijk terug achter de naaimachine gekropen en ..... middenvoor en middenachter gewisseld ... ofte ... hoe stom kan een mens zijn? Maar, soms kan het ook wel eens goed gaan, zo'n stommiteiten en de vouw op de middenachter maakte al heel wat goed. Dus ook vooraan maar geprobeerd. En ja hoor, het topje kreeg al heel wat meer vorm. Alleen de armuitsnijding dus nog. Alleen de armuitsnijding nog. Maar nadat ik het armbeleg er voor de tweede keer heb moeten uithalen en nog steeds niet door had hoe het in mekaar zat, was ik er wel effe klaar mee.

Tot ik dus op het blog van Tine las over de challenge. Misschien moest ik die kans maar aangrijpen om mijn mooie stofje toch nog te redden. En dus ging ik aan de slag. Met één simpele tip van Christel (het armbeleg in twee keer aannaaien en niet proberen te trekken en doen om zo ver mogelijk te geraken) ging het plots allemaal een stuk vlotter. En zie hier het resultaat. Een vrolijke, draagbare en toch niet alledaagse top. Toegegeven, het resultaat is nog niet 100% maar hij ziet er in elk geval beter uit dan een H&M of Primark niemendalletje.

Bij deze dus nen dikke merci aan Tine voor de challenge, aan Daphne voor het briljante idee en aan Christel voor de gouden tip! En ik weet alvast waar ik volgende keer moet op letten.

maandag 26 juni 2017

Met vallen en opstaan

Oké, ik beken. Ik ben helemaal weg van de patronen van Pattydoo. Niet dat je zulke patronen niet ergens anders kan vinden, maar de vele super duidelijke stap-voor-stap filmpjes maken dat ik er helemaal aan verslingerd ben. Ik durf me nu zelfs te wagen aan de projecten
die mij eerder 'moeilijk' lijken. Na enkele gratis patronen gedownload te hebben (en gemaakt te hebben natuurlijk) heb ik me dan eindelijk toch eens gewaagd aan het bestellen van een pdf-patroon. Toch wel een ervaring op zich. Tientallen bladzijden rollen uit de printer en dan begint het plakwerk. Niet meteen de leukste bezigheid, maar nu ik de hoodie hier helemaal af bij me heb liggen, ben ik weeral bijna vergeten wat een gedoe het was en kriebelt het om weer eens iets anders te gaan proberen ;)

Maar goed, terug naar de hoodie. Ik bestelde dus het patroon van de Hoodie Lynn (Kapuzenpullover Lynn) en begon vol goede moed. Het filmpje hielp me stap voor stap op weg naar het eindresultaat. En met succes. Enkel nog het touwtje door de nestelringen en de trui was klaar .... Maar toen ging het mis. Grondig mis! :o) Bij het doortrekken van het touw kwam een van de nestelringen los. Ramp oh ramp. Wat nu gedaan? Heel de kap terug losmaken (met sierstiksel) zou een huzarenwerk worden. Dus raad gevraagd op FB. En toen kreeg ik van Melanie Hediger van Manufaktur Goldau de 'gouden' tip om niet heel de kap los te maken, maar enkel de zijnaad ter hoogte van het gat (de groene streep op de foto links). Mijn redder in nood! Het spaarde me heel wat uren los tornwerk uit. Maar goed, toen was het probleem nog niet opgelost natuurlijk. Eerst het gaatje met de hand terug wat verder dicht genaaid, dan stevigere vlieseline gekleefd (H250) en daarna nog een stukje katoen er achter (tip van Tinne van Naaisgerief) en ja hoor, het zit perfect nu. Kijk zelf maar mee ;)

vrijdag 23 juni 2017

Back in town ;)

Ruim 2 jaar is het alweer dat ik hier nog eens een berichtje postte. Geen tijd, geen zin, geen inspiratie, .... en vooral te lui ;) Maar toen ik vorige week met een bende naaigekke dames op weekend ging en iedereen enthousiast over haar blog begon te vertellen, ben ik toch maar eens gaan rondneuzen op al die leuke blogs. En begon het te kriebelen om zelf ook terug te gaan bloggen.

De afgelopen 2 jaar is er heel wat gebeurd, te veel om hier allemaal neer te pennen maar kort door de bocht: ik ben nog altijd bezig met allerhande gefreubel. Ben ondertussen wat naailesjes gaan volgen en heb mijn eerste zelfgemaakte kledingstukken in de kast hangen :) Geen speciallekes hoor, maar gewoon leuke, alledaagse dingen, beginnersprojectjes.



Het naaiweekend dus. Met 35 dames trokken we van vrijdag tot zondag naar Westmalle om samen 24 op 24 bezig te zijn met onze hobby. En dat 24 op 24 mag je vrij letterlijk nemen. Ver na middernacht ratelden er nog naaimachines en 's ochtends voor 7 uur waren de eerste ijverige dames al terug in vorm.
De dagen voorafgaand aan het weekend was ik thuis al flink bezig geweest met het uittekenen van patronen, stof kiezen en knippen. Dus meteen na aankomst  kon ik al in gang schieten en 's anderendaags rolde dan ook mijn eerste werkstuk 'van de band': de Lynn Hoodie van Pattydoo voor Eliene. 

Zaterdag zag dan ook mijn Odette-je" nog het daglicht. Ik was meteen verliefd op deze stof van Mies en Moos en aangezien de Odette van LMV (mei-juni 2017) een eenvoudig patroon is, was de keuze snel gemaakt. En het resultaat mag er zijn ... al zeg ik het zelf :p
Ik heb wel een kleine aanpassing moeten doen. Het shirt valt nogal kort uit, dus ik heb het zelf met 2 cm verlengd.
Verder ben ik nog aan de slag gegaan met de Dusty top (ook een patroontje van LMV sept-okt 2015) maar dat was toch nog net iets te hoog gegrepen. Na heel wat kunst- en vliegwerk en dankzij de tip van een van de deelneemsters is nu de halsuitsnijding wel in orde, maar de mouwafwerking moet ik nog een keertje overdoen. Een beleg innaaien in een mouwloze top blijkt toch niet zo gemakkelijk. Maar al doende leer je en dit wordt dan ook meteen mijn #mysummer2017sewchallenge. 

Tinne van het Naaisgerief-blog heeft momenteel immers een leuke give-away lopen waarbij iedereen kans maakt die zijn/haar naaivrees bekent maakt. Wel, voor mij is dat dus onder andere die mouwafwerking.
Iemand die dus tips heeft, mag zich gerust hier melden. 


 Update: blijkbaar heeft blogspot in die twee jaar ook veranderingen doorgevoerd en  kreeg ik nu meteen een nieuw URL toegewezen. Wie nog een kijkje wil nemen op het oude blog kan terecht op:
http://scrapthings2.blogspot.be