maandag 17 juli 2017

#mysummer2017sewchallenge

In mijn eerste blogberichtje hier, schreef ik al even iets over de sewchallenge "wat is jouw grootste naaivrees?" die liep op het blog van Tinne (Naaisgerief). Mijn grootste vrees, tja, dat zijn er wel een paar ... Als beginnend naaister zijn er nog zo veel dingen die niet lukken of waar je zelfs niet eens durft aan te beginnen. En dan is zo'n challenge wel eens leuk. Het geeft net dat duwtje in de rug om er voor te gaan!

Een van mijn projecten van het afgelopen naaiweekend was de Dusty Top uit LMV (La Maison Victor). Het stofje had ik ooit eens gekocht voor een colorblocking t-shirt maar me dan uiteindelijk nooit aan gewaagd. En ondertussen ben ik ook niet meer zo'n fan van dat colorblocking gedoe. Dus lag het stofje daar maar te liggen. Zonde, want ik vond het echt wel super mooi. Maar helaas was het niet genoeg om veel andere dingen van te maken dan zo'n t-shirt. Behalve ... een top natuurlijk :)

En toen kwam ik dus uit bij deze Dusty top. Het leuke detail van de assymetrische schouder was meteen een succes. En op zich zat de basis ook nog best wel snel in mekaar. De uitleg voor de schouderplooien was heel duidelijk, daar dus al geen probleem. Maar toen kwam het, de afwerking van de armsgaten. Oh, oh, oh, wat een ramp. Ik heb gevochten met dat ding, het rond gedraaid langs alle kanten, bijna in een franse colère in het rond gezwierd .... pfff, echt niet mijn ding. Maar goed, ik had het min of meer in elkaar zitten en wilde toch al even passen. Je weet wel, jezelf ff wat goede moed inspreken enzo. Maar was dat even een misrekening!

De halsuitsnijding was echt veel te groot en draaiende bovendien naar buiten, eigenlijk ontbreken er ook borstnepen in het patroon, de armsgaten waren veel te diep uitgesneden en vooral ook veel te groot. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, de moed zakte in mijn schoenen en de tranen stonden dichter dan het lachen. Mijn mooie stofje waar ik zo zuinig op geweest was helemaal naar de vaantjes :'(

Samen met enkele naaidames werd het geheel bekeken en (af)gekeurd - nee hoor, ze waren heel lief en heel behulpzaam - en toen kwam Daphne met het idee om een plooi ter hoogte van de middenvoor te maken. Dat zou al wel een en ander verhelpen. In al mijn enthousiasme, gelijk terug achter de naaimachine gekropen en ..... middenvoor en middenachter gewisseld ... ofte ... hoe stom kan een mens zijn? Maar, soms kan het ook wel eens goed gaan, zo'n stommiteiten en de vouw op de middenachter maakte al heel wat goed. Dus ook vooraan maar geprobeerd. En ja hoor, het topje kreeg al heel wat meer vorm. Alleen de armuitsnijding dus nog. Alleen de armuitsnijding nog. Maar nadat ik het armbeleg er voor de tweede keer heb moeten uithalen en nog steeds niet door had hoe het in mekaar zat, was ik er wel effe klaar mee.

Tot ik dus op het blog van Tine las over de challenge. Misschien moest ik die kans maar aangrijpen om mijn mooie stofje toch nog te redden. En dus ging ik aan de slag. Met één simpele tip van Christel (het armbeleg in twee keer aannaaien en niet proberen te trekken en doen om zo ver mogelijk te geraken) ging het plots allemaal een stuk vlotter. En zie hier het resultaat. Een vrolijke, draagbare en toch niet alledaagse top. Toegegeven, het resultaat is nog niet 100% maar hij ziet er in elk geval beter uit dan een H&M of Primark niemendalletje.

Bij deze dus nen dikke merci aan Tine voor de challenge, aan Daphne voor het briljante idee en aan Christel voor de gouden tip! En ik weet alvast waar ik volgende keer moet op letten.